Login: Hasło:

Kurs gry na gitarze

  1. Trudne początki gry na gitarze
  2. Strojenie gitary
  3. Chwyty dla początkującego
  4. Chwyty gitarowe
  5. Chwyty Barre
  6. Chwyty - skróty
  7. Gryf
  8. Gamy
  9. Gamy na gryfie
  10. Ćwiczenia lewej ręki
  11. Ćwiczenia prawej ręki
  12. Wybrane bicia gitarowe
  13. Riffy w muzyce rockowej
  14. Ćwiczenia rytmiki z podkładami
  15. Techniki gitarowe - część pierwsza
  16. Techniki gitarowe - część druga
  17. Solówki
  18. Jak czytać tabulaturę?
  19. Transponowanie
  20. Jak zapisać opracowanie?

Jak zapisać opracowanie?

Ten artykuł omawia techniczną i merytoryczną stronę zapisania naszego dzieła. Jest kilka reguł, które pomagają w pisaniu opracowań. Zachowanie pewnej konwencji pomaga w późniejszym odczytaniu naszego opracowania i jego rozpowszechnieniu.

Przede wszyskim zapisujemy plik w formacie tekstowym. Korzystamy ze zwykłego notatnika. Dzięki temu plik ma mały rozmiar. Bardzo ważną sprawą jest nieużywanie tabulatora. Jest to podyktowane tym, że tabulator w różnych programach ma przydzieloną inna liczbę spacji (w Notatniku 8 spacji), czyli zajmuje mniej lub więcej przestrzeni na ekranie. Dlatego też może się zdarzyć, że nasze opracowanie będzie źle odczytywane, bo ktoś użyje innego programu. Opracowania piszemy korzystając z czcionek monosylabowych (fixed), np. Courier New lub Lucida Console. W takiej czcionce każda litera ma taką samą szerokość na ekranie, dzięki temu mamy pewność, że chwyty znajdują się w odpowiednim miejscu. Poza tym wystarczy nam czcionka o wielkości 10pt. Istotne jest również, aby nasze opracowanie nie przekraczało określonej liczby znaków w linii. Według moich doświadczeń nie powinno być to więcej niż 86 znaków. Umożliwi to poprawne wydrukowanie tekstu zarówno z notatnika, przeglądarki jak i Worda.

Chwyty zapisujemy nad tekstem dokładnie w momencie wystąpienia tego chwytu. Poza tym wystarczy dokładnie opisać pierwszą zwrotkę i refren. W większości piosenek następne zwrotki są tak samo grane. Poprawę czytelności opracowania zapewnia wyróżnienie refrenu od zwrotki i innych charakterystycznych fragmentów piosenki. Najłatwiej zrobić to poprzez przesunięcie tekstu o kilka spacji. Jeśli opracowanie jest długie, staramy się wykorzystać całą dostępną szerokość na opracowanie (86 znaków). Dzięki temu opracowanie ma mniejszą liczbę wierszy i po wydrukowanie może się zmieścić na jednej kartce.

Szczególny przypadek to opracowania bez tekstu piosenki chronionej przez ZAiKS. Wówczas możemy podać jedynie pierwsze słowo w wersie, co najwyżej dwa. Chwyty rozdzielamy spacjami, oznaczamy odpowiednio zwrotkę i refren. W dobrym opracowaniu wymieniona zostanie każda zwrotka i refren, np. intro:, zwrotka1:, zwrotka2:, refren:, zwrotka3:, refren, refren, outro. Oczywiście każde oznaczenie pisane w nowych liniach.